ip_main_design

FAQ

Is stevia ongezond?

Het Europese handelsverbod suggereerde dat stevia een gevaar vormt voor de volksgezondheid. Deze suggestie bleek onterecht. Diëtist Janet de Jong uit Joure deed in 2000 literatuuronderzoek naar stevia. Zij stelt vast dat stevia in Japan uitgebreid is getest voordat het daar werd goedgekeurd als zoetstof. “De Japanners vonden geen abnormaliteiten bij proefdieren na behandeling met stevia of stevioside. Japan is de grootste gebruiker van steviabladeren en -extracten ter wereld. En dat al meer dan twintig jaar. Miljoenen Japanse én Braziliaanse consumenten gebruiken stevia als een natuurlijke zoetstof. Er zijn geen bijwerkingen bekend van stevia. Ook niet via de Guarani-indianen, die het al vele eeuwen toepassen.” Sterker nog: er bestaan tal van onderzoeken die juist de gezondheidsbevorderende eigenschappen van stevia benadrukken. Dit leverde stevia al de status op van ‘voedingsmedicijn van de toekomst’. Stevia lijkt onder meer te helpen bij diabetes en hypoglykemie. Stevia stimuleert de alvleesklier tot productie van insuline en verlaagt de bloedsuikerspiegel naar normale waarden. De Brazilianen gebruiken stevia zelfs officieel bij de behandeling van diabetes. Ook schijnt stevia de bloeddruk te verlagen en de uitscheiding van urine en natrium te verhogen. Omdat het caloriearm is, is het geschikt voor mensen met overgewicht. En het kan een rol spelen bij de preventie van tandbederf. Stevia blijkt namelijk, in tegenstelling tot suiker, geen voedingsbodem te zijn voor mondbacteriën die tandplaque veroorzaken.

Wat is stevia?

Stevia Rebaudiana Bertoni, zoals de kruidachtige plant voluit heet, komt oorspronkelijk uit Paraguay. De Guarani-indianen gebruiken stevia al 1500 jaar om hun kruidenthee en voedsel te zoeten. In de zestiende eeuw maakten de Spaanse veroveraars als eerste Europeanen kennis met het zoete kruid. Pas aan het eind van de negentiende eeuw raakte de westerse wereld serieus geïnteresseerd en begon de wereldwijde opmars van stevia. De zoete smaak zit in de bladeren van de plant. Een blad van goede kwaliteit is naar schatting 30 tot 45 maal zoeter dan suiker of sacharose. Het steviablad dankt haar zoete smaak aan de glycosiden. Dit zijn plantaardige stoffen met een suikerachtige com-ponent. Naast verse steviabladeren zijn gedroogde bladeren en ruw stevia-extract te gebruiken als zoetstof. Ook bestaat er geraf-fineerd stevia-extract maar dan is het niet natuurlijk meer. Wilde stevia is nog steeds te vinden in het grensgebied tussen Brazilië en Paraguay. Daar wordt de plant tot zestig centimeter hoog. Op de stevia-plantages in delen van Brazilië, Paraguay, Uruguay, Centraal Amerika, Israël, Thailand en China komen de planten tot maximaal negentig centimeter. Steviaplantjes zijn te kweken op vrij arme bodem en zijn vijf jaar of langer geschikt voor economische productie. Het bovengrondse deel wordt twee-maal per jaar geoogst. De wortels blijven zitten en geven weer nieuwe scheuten.

Ontdek onze ambachtelijke producten